Storythai

"A  Present From Moon~" : "ของขวัญจากคุณดวงจันทร์"

By : PANDA STRAY~



"โอ๊ยยยย!! คุณดวงจันทร์เจ้าขา~ ถ้าชั้นจะขอของขวัญจากคุณดวงจันทร์จะผิดไหม?? ไม่หรอกเนอะ วันเกิดปีนึงมีแค่ครั้งเดียวเอง~ เพราะงั้นชั้นขอของขวัญจากคุณดวงจันทร์เป็นลีทึกกี้ตัวใหญ่ๆได้มั้ยอ่ะ?? อยากได้มากเลยน้า ชั้นคงไม่ขอมากไปใช่มั้ย*-*"

คุณอาจจะคิดว่าชั้นเป็นคนบ้า แต่ใช่!! ชั้นบ้าจริงๆนั่นแหละ-*- แต่ก็นะขอไปงั้นๆอ่ะ-*- ไม่มีรัยทำไง ประมานว่านอนไม่หลับ~ แต่ก็แอบเชื่อในคำขอเมื่อกี้นิดๆนะ คึคึ

"กี่โมงแล้วเนี่ย= = เที่ยงคืนอ่อ วันที่ 2 แล้วนี่^0^ วันเกิดกรู คึคึ"

ข้อความมาส่งแล้วคร้าบ!! เสียงข้อความเข้าทำเอาชั้นสะดุ้งน้อยๆ เวงเอ๊ย-*- ไม่ชินซักทีวะกรู-*-

"โอ้!! ปู่ส่งมา*-* สงสัยอึนโซบอกมันแหงเลยอ่ะ" ชั้นพึมพำกะตัวเองก่อนจะอ่านข้อความของน้องในเน็ตพลางยิ้มกว้าง

เออ...อย่างน้อยก้อยังมีคนจำได้วะ^^

ข้อความมาส่งแล้วคร้าบ!! อีกละ-*- คราวนี้เป็นเจ้าส้วมต่องต๊อง(คิดชื่อเกาหลีไม่ออกว่ะ โทดที 5555+) ที่ส่งแมสเสจมาแฮปทุกปี แต่ปีนี้แกเป็นที่ 2 ว่ะ คึคึ

หลังจากนั้นข้อความของเนมยอนก็ตามเข้ามา อื้อๆ ซึ้งว่ะ พวกแกนี่ตั้งใจส่งให้ชั้นจิงๆชิมิTvT

"ฮ้าวววววว แง่มๆ นอนดีก่า จะตี 1 แระ แด๋วกลายเป็นแพนด้าจิงๆขึ้นมาจะยุ่ง-*-"

ว่าแล้วชั้นก็ล้มตัวลงนอนทันที...


++++

เช้าวันต่อมา

ข้อความมาส่งแล้วคร้าบ!!

"เฮ้ย!!" ป๊าด!! สะดุ้งว่ะคับ-*- เมื่อไหร่ชั้นจะชินเสียทีวะเนี่ย-*- แถมแมร่งดัง 2 ครั้งติดกันอีก ใครวะ!! ส่งมาเช้าป่านเน๊!!

"งืมๆๆๆๆ....อ่ออออออออออออออออออออ ปีศาจกะเจ๊ซองเฮนั่นเอง นึกว่าไผ-*-" ชั้นกดอ่านแมสเสจก่อนจะหยีตามองนาฬิกาแขวนในห้อง เวงกำ-*- พึ่งจะ 8 โมงครึ่ง!! เวงๆๆๆ-*- ยังนอนไม่อิ่มเล๊ย!!

จากนั้นชั้นตัดสินใจล้มตัวลงนอนต่อ แต่....


...นอน~ไม่หลับ = =...


เบื่อเจร๊ง!! ทำไมต้องเกิดมาเป็นคนตื่นแล้วตื่นเลยด้วยวะ เซงๆ-*-

ตัดปัญหา เล่นคอมก็ได้วะ ชิๆ

วันนั้นทั้งวันชั้นใช้เวลาออกไปฉลองวันเกิดกะเพื่อนนอกบ้าน ซึ่งเอ่อ....มันก็ไม่ได้ฉลองหรอก ชั้นโกดพวกมันมากกว่า!! ชิๆ แต่ไม่บอกหรอกนะว่าเรื่องไร ไม่อยากให้วันดีๆต้องหม่นหมองไง หึหึ

ชั้นกลับมาบ้านตัวเปล่า ไม่มีของขวัญซักชิ้น รึคำ HBD ซักคำ อยากบอกว่าชั้นเส้ามากเลยนะT^T ถ้าเป็นอย่างนี้สู้ให้พวกมันลืมวันเกิดชั้นเลยน่าจะดีกว่า...

ชั้นจึงตัดสินใจว่าชั้นจะนอน!! ใช่จะนอนกันเลยทีเดียว...


...หลังจากเล่นคอมเส็ดนะ หุหุ...


ออนเอ็มจนถึง 4 ทุ่มก็รู้สึกง่วงนอนตะหงิดๆ หลังจากดูโอพีวีของขวัญวันเกิดที่เจ้ายุนอาทำให้ อือๆๆๆ รักแกว่ะน้องรัก คึคึ

ปิดคอม อาบน้ำ เตรียมตัวนอนเต็มที่ แต่ไม่วายนั่งๆนอนๆอ่านแมสเสจแฮปอีกรอบ

อือ....ทลน ส่งมากันเกือบครบ บางคนก็แฮปในเอ็ม เช่น เมอิล อึนโซ ฮยอนมิน พี่มินอา ส่วนบางคนก็แมสเสจเนี่ยแหละ เจ้าปู่จินเซียนี่แฮปทั้ง 2 ที่เลย เจ๊ซองเฮด้วย เจ้ามีอันตั้งกระทู้แฮปให้อีกอ่ะ ดีจัยง่ะT^T แพนด้าล่ะเป็นปลื้ม คึคึ ส่วนคนอื่นๆก็ส่งมาบ้าง แฮปใน Hi5 บ้าง เจ้าเมียคุนี่ปลื้มสุดยอดดดดดดดดดดดดดด เม้นยาวเมิกกกกกกกก ชั้นรักแกว่ะทั้งเมียคุทั้งต่องต๊องเลย หุหุ

หลังจากอ่านไป 3-4 รอบ ชั้นก็หลับไปทั้งๆที่โทรศัพท์ยังคาอยู่ในมือ....


















"ชินเฮ...ตื่นสิยัยขี้เซา!! ของขวัญวันเกิดมาส่งแล้ว~" ชั้นโบกมือปัดไปมาที่ข้างหู รู้สึกจั๊กจี๋เหมือนใครมาพูดใกล้ๆหูก็ไม่รู้สิ-*-

"เฮ้!! ยัยแพนด้านี่หนิ-*- จะตื่นไม่ตื่นฮะ!!" โอยยยยยย-*- จะอะไรนักหนาวะคับเนี่ย!!! คนจะหลับจะนอน!! ไม่มีมารยาทซะมั่งเลยไอบ้านี่-*-

"ถ้าไม่ตื่น....จะจับฆ่าหมกใต้เตียงจิงๆด้วย= =*"

"เฮ้ย!!" ชั้นเด้งตัวลุกขึ้นนั่งทันที ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ-*- งงอ่ะดิว่าทำไมชั้นถึงกลัวคำขู่กิ๊กก๊อกแบบนี้ ก็ชั้นไม่อยากเป็นผีใต้เตียงตัวเองนี่นา-3-

"กว่าจะตื่นได้นะยัยบ้า-*-" ชั้นหันไปมองตามเสียง พยายามเพ่งตามองเจ้าของเสียงที่นั่งอยู่ข้างๆอย่างเบลอๆ


...ใครเนี่ย?? พ่ออ่อ??= =zZ...



"อ่าว...ป๊ากลับมาแล้วหรอ??" ชั้นกล่าวทักไปอย่างครึ่งหลับครึ่งตื่น ตาจะปิดแหล่ไม่ปิดแหล่-*-

"ป๊าบ้านแป๊ะเทอสิ!!-*- ดูดีๆดิว่าชั้นเป็นใคร" อ่าวเวน-*- โดนด่าซะงั้นล่ะ ชั้นพยายามเพ่งมองอีกครั้ง ลมจากแอร์คอนดิชั่นทำให้ผ้าม่านที่ปิดหน้าต่างไว้ปลิวขึ้นเล็กน้อย แสงสีเหลืองนวลจากดวงจันทร์ในคืนนี้ส่องเข้ามาในห้องทำให้เห็นภาพต่างๆชัดขึ้น...


อือ...ผมสีน้ำตาลแบบนี้~ หน้าเรียวขาวๆหล่อๆแบบนี้...



เฮือกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!0-0



"ทึกกี้!!!!!0!_91_!!_93_!0" ชั้นชี้หน้าลีทึกอย่างลืมตัว หายง่วงเป็นปลิดทิ้ง มีแต่ความอึ้ง อึ้ง อึ้ง และก็อึ้ง-*-

"เออ-*- ดีนะที่ไม่คิดว่าชั้นเป็นโจรอีก"


...ป๊าด!! โจรอิหยังสิหล่อขนาด> w< ...


"และ...และนายเข้ามาได้ไง!! นายเข้ามาตอนไหน!! แล้วนายรู้จักบ้านชั้นได้ยังไง!!" ชั้นถามลีทึกเป็นชุดแบบไม่ทันให้เขาตั้งตัว อิตากระติ๊บบี้ของชั้นยิ้มกว้างก่อนจะตอบ

"อ่าว ก็มาทางกระแสจิตไง เทอจุดธูปเรียกชั้นมาไม่ใช่หรอ??"

"หา?? บ้านชั้นธูปหมด-*- มีแต่เทียนอ่ะ อีกอย่างไม่มีไฟแช๊คด้วย นายดมกลิ่นเข้าผิดบ้านแล้วมั้ง"

โป๊ก!!

"โอ๊ย!! เจ็บนะไอบ้า!!" ชั้นร้องออกมาพลางลูบหน้าผากแรงๆด้วยความเจ็บ ก็ไอบ้านี่มันเขกหัวชั้นง่ะ เจ็บนะ-*-

"เทอนี่ซื่อรึบื้อฟระเนี่ย-*- ชั้นพูดเล่นๆ!! โว๊ย!!ต่อซะยาว-*-" อ่าว-*- ชั้นผิดอีกดิ เอ๊อ!! กูมิเคยถูกเลยชิมิ = =*

"แล้วนายมาทำไม" ชั้นถามทึกกี้ที่มองนาฬิกาแขวนในห้องนอนชั้น ตอนนี้ชั้นกำลังงง งงอะไรน่ะหรอ??


...ก็งงที่ว่าทำไมชั้นถึงไม่เขินเลยน่ะสิ??...


เคยคิดเสมอว่าถ้าเจอทึกกี้ตัวเป็นๆในระยะใกล้ๆต้องเขินเป็นแน่ แต่ทำไมตอนนี้ ทั้งๆที่นั่งห่างกันอยุ่แค่เอื้อมมือถึง แต่กลับรู้สึกผ่อนคลายและคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก...

ตึ่ง ตึง ตึง ตึ๊ง~ เสียงนาฬิกาแขวนบอกเวลาว่าตอนนี้เที่ยงคืนแล้ว ลีทึกละสายตาจากนาฬิกามามองชั้นก่อนจะยิ้มกว้าง



"ชั้นก็มาเป็นของขวัญให้เทอไง สุขสันต์วันเกิดนะยัยแพนด้าขี้เซา^^"



++++

"ของขวัญให้ชั้น?? นายหมายความว่าไง??" ชั้นถามลีทึกที่กำลังโซ๊ยรามยอนอย่างกะตายอดตายอยาก-*- เข้าบ้านคนอื่นโดยพลการแล้วยังมากินบะหมี่ถ้วยเค้าฟรีอีก ตานี่หนิ-*-

"เอ๊า!! ก็เทอขอของขวัญจากใครไว้ล่ะ ที่อยากได้ชั้นเป็นของขวัญน่ะ" ลีทึกหันมามองชั้นที่นั่งอยู่ข้างๆก่อนจะโซ๊ยหมี่ต่อ ชั้นนั่งคิดซักแปปก่อนจะตอบ

"ถ้าจะมีก็มีแต่คุณดวงจันทร์น่ะ..." กระติ๊บพยักหน้าหงึกหงักก่อนจะเคี้ยวตุ้ยๆ

"นั่นล่ะ ชั้นคือของขวัญจากคุณดวงจันทร์ของเทอไง^^"

"อย่ามาตลก-*- คุณดวงจันทร์จะให้ของขวัญชั้นได้ไง เค้าเป็นดวงจันทร์นะ!!" ชั้นเถียงกลับ ใครเชื่อก็บ้าแล้ว-*-

"เวน-*- งั้นเทอขอของขวัญชิ้นนี้จากใครอีกล่ะนอกจากคุณดวงจันทร์"

"ไม่มี"

"นั่นไง เพราะงั้นชั้นก็เป็นของขวัญจากคุณดวงจันทร์" ว่าพลางยกถ้วยรามยอนซดน้ำจนหมด

"นี่...ชั้นกำลังฝันอยู่ใช่ป่ะ??" ชั้นเอ่ยถามลีทึก รู้สึกไม่มั่นใจ ทุกอย่างเหมือนจิงมาก มากซะจนชั้นคิดว่าเป็นความจิง แต่ความจิงจะเป็นไปได้หรอที่ทึกกี้ตัวเป็นๆจะมานั่งกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปของชั้นอยู่อย่างนี้-*-

ลีทึกเช็ดปากพลางดื่มน้ำก่อนจะตอบ



"ถ้าเป็นความฝัน...ก็ขอให้เป็นฝันที่ดีที่สุดของเทอละกัน~"



เค้าตอบพลางยิ้มทะเล้น ทำให้ชั้นไม่รู้ว่าอีตานี่มันหลอกเล่นรึพูดจิงกันแน่-*-

"เฮ่ย-*- ตกลงจิงไม่จิงเนี่ย อย่ามากวนสินายนี่-*-" ชั้นขึ้นเสียงเล็กน้อย ลีทึกกระตุกผมชั้นเบาๆเป็นการสั่งสอน

"เทอนี่พูดจาไม่เพราะเลย-*- ชั้นแก่กว่าเทอเกือบรอบนึงเลยนะ ต้องเรียกชั้นว่าพี่สิ-*-"

"อะไรกัน-*- แก่กว่าชั้นแค่ 7 ปีทำมาบ่น"

"ตั้ง 7 ปีตะหากล่ะยัยเพิ้ง-*- แล้วเลิกทำหน้าเป็นตูดซะที หน้าตาก็ไม่ดีอยู่แล้วยังจะยิ่งทำให้ดูไม่ดีเข้าไปอีกรึไง??" กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกก!!! มันด่าชั้นค่ะ!! โฮกกกกกกกกกกกกกกกกก แกหล่อตายล่ะอิกระติ๊บแตกเอ๊ย!!!

"โหยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ค่า!!! อิคุณหล่ออออออออออออ หล่อลากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกเลว" ชั้นลากเสียงยานคางก่อนจะจบคำสุดท้ายด้วยเสียงที่เบาสุดๆ

"มะกี้ว่าไรนะ = =??" ชั้นส่ายหน้าไปมาพลางทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้-*-

"เทอนี่นะ นอกจากหน้าตาไม่ดี ยังขี้นินทาอีก เฮ้อ....ใครได้เทอเป็นแฟนคงซวยไป 7 ชั่วโคตรแหงๆ" ดูปากมันสิเคอะ-*- ถึงชั้นจะรักจะหลงอิตาคุณทึกนี่ขนาดไหน แต่ปากอย่างงี้มันน่าปาดคอนัก-*-

"แหม ใครจะไปดีเท่านายล่ะ" ชั้นว่าพลางเหล่มองท่าทางภาคภูมิใจนั้นอย่างหมั่นไส้ ลีทึกหัวเราะหึหึด้วยความพอใจ

"แน่ล่ะ ใครจะหล่อและแสนดีเท่าชั้น ไม่มี๊ ไม่มี^0^"

"ค่าๆๆ ไม่มีจิงๆ เพราะไม่มีใครแปลกเท่า =3="

"มะกี้เทอว่าไงนะ?? = ="

"ป๊าว~"

"ชั้นคิดผิดป่ะวะเนี่ยที่ยอมมาเป็นของขวัญให้เทอ-*- ถ้าไม่เห็นว่าเป็นคุณดวงจันทร์นะ ชั้นไม่มาให้หรอก เชอะ!!"

"นายเลิกพูดเรื่องคุณดวงจันทร์เหอะ มันเป็นไปไม่ด๊ายยยยย!!"

"เอ๊ะ!! ไอเด็กคนนี้นี่-*- ชั้นบอกว่าพี่ ก้อต้องพี่เซ่!!"

"ไม่เรียกโว๊ย!!"

หลังจากปะทะคารมกันไปอย่างหอมปากหอมคอก็ถึงเวลาที่จะเริ่มเงียบกันแล้ว ตอนนี้เป็นเวลาตี 2 กว่าๆ ชั้นกับนายลีทึกนั่งอยู่ในห้องครัว ต่างฝ่ายต่างนั่งจ้องหน้ากันอย่างเอาเป็นเอาตาย-*-

"เทอจะจ้องชั้นอีกนานมะ??" ลีทึกเอ่ยปากถามหลังจากจ้องกันมานาน 45 นาที 22 วิ-*-

"ก็นายจ้องชั้นก่อนหนิหว่า อีกอย่าง...มันคาใจ!!"

"ฮ่วย-*- เทอนี่ขี้สงสัยจิงวุ๊ย!! ไหนๆชั้นก็มาทั้งที มาถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึกกันหน่อยมั้ย??" อะไรกันวะอิตานี่?? มะกี้กัดกันแทบตาย ทีตอนนี้มาชวนถ่ายรูป เปี่ยนอารมณ์เร็วชะมัด-*-

"ไม่อ่ะ ชั้นไปดูทีวีดีกว่า เบื่อๆ" ชั้นว่าพลางลุกขึ้นยืนทำท่าจะเดินออกจากห้องครัวไป แต่ถูกเจ้ากระติ๊บหน้าหล่อดึงแขนเอาไว้

"นี่-*- เทอไม่อยากถ่ายรูปกับชั้นรึไง?? ชอบชั้นไม่ใช่หรอเทอน่ะ" ป๊าด!!! หลงตัวเองได้เหอะ แต่มันก็จิงง่ะ คึคึ

"ก...ก็ใช่ แต่ทำไมต้องถ่ายตอนนี้ล่ะ??"

"อ่าว ก็วันนี้วันเกิดเทออ่ะ ถ้าไม่ถ่ายวันนี้ จะถ่ายสิ้นเดือนรึไงเจ๊??" ปาก-*-

"โอ๊ย!! ไอบ้านี่-*- พูดดีๆน่ะเป็นมั้ยห๊า!!"

"โวยวายอีกแล้วเทอนี่ รู้มั้ยว่าการโวยวายมากๆทำให้คนเราแก่ก่อนวัยอันควร"

"รู้ดีอย่างงี้แสดงว่านายเป็นบ่อยล่ะสิ"

"ป่าว...ดูตัวอย่างจากฮีชอลมา^0^ เอาน่ะๆอย่าบ่นมากเลย มาถ่ายรูปกันเถอะนะจ๊ะ^0^" ว่าแล้วเจ้าทึกกี้ก็กดชั้นให้นั่งลงที่เก้าอี้ตัวข้างๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือของชั้นที่วางอยู่ข้างๆขึ้นมาถ่ายรูป

"เฮ้!! มาใกล้ๆกันหน่อยสิ กล้องโทรศัพท์นะยาย ไม่ใช่กล้องดิจิต้อล~" โอ๊ย!! ชอบทุกอย่างยกเว้นปากมันว่ะคับ-*- อยากจะเลาะออกมาจิงๆให้ดิ้นตาย!!

ชั้นกระเถิบเข้าไปเล็กน้อยก่อนจะนั่งนิ่ง ตาทึกหันมาจิ๊ปากใส่ชั้นก่อนจะโอบไหล่ชั้นเข้ามาใกล้ตัวเองอย่างที่ชั้นไม่ทันตั้งตัว!!

"เฮ้ย!!=//0//= ทำไรวะ!!" กร๊ากกกกกกก เขินเค่อะ หน้าแดงแป๊ดกันเลยทีเดียว แก้มเรา 2 คนติดกัน โอ้แม่เจ้า!! ชั้นสัมผัสถึงอุณหภูมิในร่างกายของเค้า!!!

"ฮ่งเฮ่ยไรล่ะ-*- เอ้า!! จะถ่ายแล้วน้า ยิ้มๆๆ"

หลังจากถ่ายรูปกันไปหลายรูป+กับพลังงานที่ลดน้อยลง ชั้นรู้สึกเริ่มเหนื่อยกับการที่จะมานั่งต่อล้อต่อเถียงกับเจ้ากระติ๊บนี่ พวกเราเลยลงสัญญาเอาไว้ว่าจะคุยกันดีๆ

ลีทึกนั่งดูรูปในมือถือชั้นในขณะที่ชั้นกำลังดื่มน้ำแก้แสบคอเนื่องจากใช้เสียงเยอะ-*- พลันสายตาก็สะดุดเข้ากับมือถือเครื่องงามที่มิใช่ของชั้นที่ถืออยู่ในมือของลีทึกอีกข้างหนึ่ง

"ทำไรอ่ะ= ="

"ส่งบู" ตอบแค่นั้นก่อนจะส่งต่อไป ชั้นเดินไปยืนอยู่ข้างหลังเค้าด้วยความสงสัย...เมิงส่งไรวะ??...

"เฮ่ย!! นั่นรูปชั้น!! เอาไปทำม๊าย!!!=!_91_!!_93_!=*" ชั้นร้องขึ้นมาอย่างตกใจก่อนจะยื้อโทรศัพท์ออกมาจากมือหมอนั่น แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะทึกกี้แรงเยอะกว่า-*-

"ร้องเสียงหลงไปได้-*- ชั้นไม่ได้พิศวาสอะไรเทอหรอกนะ แต่ที่เอาไปก็เพราะเทอมันหน้าตาตลกดี กะว่าจะเอาไปให้พวกฮยอกแจดู ครึ่งคนครึ่งแพนด้า อือ....เทอน่าจะไปออกงานวัดนะ-*-" กร๊ากกกกกกก เกียดม๊าน!!

"ไอบ้า-*- นายก็น่าจะไปออกงานวัดเหมือนกันนั่นแหละว๊อย!! ไอกระติ๊บปากหมาน-*-"

"ว่าไปเถอะ ชั้นไม่รับ คึคึ"

"กรอด!!-*-"

"อ่าๆๆ อะไรกัน แค่นี้เทองอนชั้นหรอเนี่ย?? โอ๋ๆๆๆ อย่างอนสิ ชั้นล้อเล่นน่า เทอน่ะน่ารักจะตาย^^" เจ้ากระติ๊บหันมาง้อชั้น ทำท่าทำทางเหมือนง้อเด็ก 2 ขวบ-*-

"ไม่ต้องเลย!! ชั้นไม่ใช่เด็กปัญญาอ่อนนะที่โดนตบหัวแล้วจะยอมให้นายมาง้อง่ายๆน่ะ-3-" ชั้นว่าพลางทำแก้มป่องอย่างที่ชั้นชอบทำประจำ ลีทึกยิ้มน้อยๆพลางเอานิ้วจิ้มแก้มชั้น

"จิ้มไรไอบ้า!!"

"เอ๊า!! ก็แก้มเทอมันป่องๆดีหนิ ก็เลยจิ้มเล่น" ประสาท-*-

"แต่ชั้นพูดจิงๆนะ เทอน่ารัก^^" ชั้นเหล่ตามองเจ้าทึกที่ยิ้มพลางส่งตาหวานมาให้

"ไม่ต้องมายอ ชั้นไม่ใช่คนบ้ายอ ถึงแม้จะชอบกินหมูยอบ้างเป็นครั้งคราวก็เหอะ"

"เฮ่ย พูดจิงนะเนี่ย เวลาเทอยิ้มน่ะน่ารักนะ แต่เวลาทำหน้าบึ้งอ่ะ น่าเตะ-*-" ตอนแรกๆมันก็ฟังดูดีหรอกนะวะคับ-*-   แต่ตอนหลังๆนี่มันหลอกด่ากันชัดๆ-*-

"ไม่ต้องเลยนายน่ะ หลอกด่าชั้นอยู่เรื่อย"

"โหยยย อ่ะๆ ไม่ด่าแล้วๆๆๆ คืนดีกันนะๆๆ" ลีทึกว่าพลางยื่นนิ้มก้อยมาให้

"...."

"ง่า....อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ ยิ้มๆๆๆ" พูดพลางดึงแก้มชั้นทั้ง 2 ข้าง ชั้นปัดมือเจ้ากระติ๊บออกก่อนจะพูดเบาๆ

"เออ ชั่งมันเถอะ ขี้เกียดคิดแล้ว"

"อะไรนะ??"

"บอกว่าชั่งมันไงเล่า!!!"

"อ่อ...จ้า^^"

++++

เวลาตี 4 ครึ่ง ชั้นกับเจ้ากระติ๊บนั่งดูทีวีกันอยู่บนโซฟา หลังจากที่ญาติดีกันแล้วก็ได้เวลาที่ตาจะเริ่มหนัก = =

"ยัยแพนด้า...หลับแล้วหรอ??" ลีทึกสะกิดชั้นเบาๆ ชั้นลืมตาขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะส่ายหน้าไปมา

"ยังซะหน่อย-*-"

"แล้วไอที่กรนค่อกๆมะกี้นี่มันอะไร?? ตักบาตรเรอะ"

"บ้า-*-"

"ตี 4 ครึ่งแล้ว ไปนอนไหม?? จะสว่างแล้วนา" ชั้นส่ายหน้าไปมาพลางขยี้ตายิก

"ไม่อ่ะ ยังไม่ง่วงเลย"

"ไม่ง่วงไรล่ะ ตาจะปิดอยู่แล้วนั่น-*- มานี่เลยมา" ลีทึกว่าพลางนั่งยองๆลงตรงหน้าชั้น

"ทำไร??"

"ขี่หลังไง เดี๋ยวพาไปนอน"

"ไม่เอาหรอก ชั้นมีขา เดินไปเองได้" ลีทึกหันมาหาชั้น หน้าหงิกหน่อยๆ

"ตาปิดแบบนั้นเดี๋ยวก็เดินชนเสาหรอก มานี่"

"ม่ายยยยยยย"

"จะขี่หลัง รึจะให้อุ้ม??" อิตาบ้านี่ทำท่าจะเดินเข้ามาอุ้มชั้น ชั้นพละหนีก่อนจะตอบอย่างรวดเร็ว

"ขี่หลังๆๆๆ-*-"

+++

เมื่อไปถึงห้องนอน ทึกกี้ปล่อยชั้นลงกับเตียง ชั้นมุดเข้าผ้าห่มก่อนจะมองลีทึกที่นั่งอยู่ข้างๆ

"นอนซะ อีกไม่นานก็จะเช้าแล้ว"

"นายไม่นอนอ่ะ ชั้นใจดีนะ โซฟาหน้าทีวียังว่าง" ทึกกี้ขมวดคิ้มมุ่นพลางจิ้มหน้าผากชั้นเบาๆ

"เงียบไปเลยยัยเปี๊ยก แล้วนอนซะ ตาจะปิดแล้วยังพูดมากอีก"

"แล้วนายไม่นอนหรอ??" ชั้นถามแบบเบลอๆ ง่วงง่ะ

"อือ....นอนก็ได้...นอนข้างเทอได้ป่ะ^0^"

"ที่พื้นพอ-*-"

ลีทึกเดินมาอีกด้านของเตียงที่ว่างอยู่ก่อนจะล้มตัวลงนอนโดยไม่สนใจชั้นที่โวยวายอยู่

"เงียบๆน่ะ นอนๆซะ เดี๋ยวได้กลายเป็นแพนด้าไปจิงๆหรอก" ลีทึกจุ๊ปากอย่างน่าเตะก่อนจะดีดนิ้วเบาๆเหมือนคิดอะไรออก

"อยากได้ของขวัญไหม??" ชั้นมองเจ้าหน้าหล่อก่อนจะยิ้ม

"อะไร?? นายจะให้ลายเซ็นต์ชั้นรึไง??" ลีทึกส่ายหน้าไปมาพลางยิ้มกว้าง

"ดีกว่านั้นเยอะ" ลีทึกเด้งตัวลุกขึ้นมานั่ง หยิบกล่องในกระเป๋ากางเกงออกมาก่อนจะเปิดแล้วหยิบออกมาใส่ที่ข้อมือชั้น

"สุขสันต์วันเกิดอีกครั้งนะ คิม ชินเฮ^^" ชั้นยกมือขึ้นมาดู สร้อยข้อมือเส้นเล็กสีเงิน มีตัวอักสร P กะ K ห้อยอยุ่ติดกัน

"พีกะเค??" ชั้นมองหน้าเป็นเชิงถาม ลีทึกหัวเราะน้อยๆ

"แพนด้ากับกระติ๊บไง^^" แค่นั้นแหละทำเอาชั้นหน้าแดงกร่ำ น้ำตารื้นขึ้นมาที่ขอบตาผะผ่าวอย่างบอกไม่ถูก

"เฮ้!! ร้องไห้ทำไม??" ลีทึกร้องอย่างตกใจพลางใช้มือปาดน้ำตาให้ชั้น

"ก็ซึ้งง่ะT^T" อีกครั้งที่ชายหนุ่มยิ้มกว้าง เค้าล้มตัวลงนอนข้างชั้นอีกครั้งก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้ทั้งเค้าแหละชั้น

ลีทึกลูบผมชั้นเบาๆก่อนจะก้มลงจุ๊บที่หน้าผากอย่างอ่อนโยน ชั้นหลับตานิ่ง รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งหน้า

"นอนได้แล้วล่ะ ฝันดีนะเทวดา...ของชั้น~"

+++

มีคนโทรมาโว๊ย!! เสียงโทรศัพท์ดังทำเอาชั้นสะดุ้งตื่นสุดตัว ชั้นขยี้ตาแรงๆก่อนจะคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดรับ

"อาโหล...= ="

!_91_!ชินเฮ ตื่นยังวะแก สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังนะจ๊ะ!!!_93_! ยัยมินจีเพื่อนซี้ของชั้นโทมาแฮป ชั้นตอบเออออไปเรื่อยๆจนวางสายไป แต่ก่อนที่จะวางโทรศัพท์ลง สายตาพลันไปเห็นเข้ากับรูปที่ดูคุ้นๆ...


...นี่มันรูปที่ชั้นถ่ายกับนายกระติ๊บเมื่อคืนหนิ??...


น้ำใสๆไหลลงมาตามใบหน้า ความอบอุ่นที่รู้สึกเมื่อคืนนี้กลับมาอีกครั้ง...


ชั้นเหลือบมองสร้อยข้อมือเส้นเล็กสีเงินวาวพลางยิ้มกับตัวเอง...



ถ้านี่เป็นความฝัน...ก็ขอให้เป็นฝันที่ดีที่สุดของเทอละกัน



...ใช่~ ลีทึก...ใช่จิงๆ....


...แต่ต่างกันตรงที่ว่า....มันไม่ใช่ความฝัน...



ข้อความมาส่งแล้วคร้าบ ชั้นกดดูข้อความ เบอร์ที่ส่งมานั้นไม่คุ้นตาเลยซักนิด



...ตื่นได้แล้ว~ยัยแพนด้าขี้เซา^^...



ยิ้มกับตัวเองอีกครั้ง...



เคยได้ยินว่าใครก็ตามที่ HBD เราคนสุดท้าย...

...เค้าจะอยู่กับเราตลอดไป



งั้น...ชั้นขอให้มันเป็นความจิงละกันนะ พี่ลีทึก...




"ขอบคุณค่ะคุณดวงจันทร์ เป็นของขวัญที่ดีที่สุดเลย~"





THE END~


++++++++++++++++

โฮะๆ ปีนี้แฮปตัวเองด้วยฟิควันเกิด^^

ฟิคข้างบนอิงความจิงจากวันนี้เยอะกันเลยทีเดียวในตอนแรกอ่ะ แต่ตอนหลังๆนี่คือสิ่งที่อยากได้> w<

ฟิคนี้แต่งสดเลยคร้าบ คิดไว้ในหัวนานแล้วไง ก้อแต่งเลย พิมๆๆๆ จนเส็ด^^

วันนี้ก็ไม่มีไรหรอก วันเกิดไม่มีคนร้องเพลงวันเกิดให้ ขอร้องเองละกัน...


เซงงิลชุก ฮาฮัมนีดา

เซงิลชุกฮาฮัมนีดา

ซารังฮานึน "คิม ชินเฮ" ชี~

เซงงิลชุก ฮาฮัมนีดา^^


ก้อไม่มีรัยแล้ว สุดท้ายนี้อยากบอกว่า ถึงจะโกดพวกเมิง แต่กุก้อยังรักพวกเมิงนะ

ถึงพวกเมิงจะรักกุม๊ากมาก ถึงขนาดไม่แฮปให้ ก็เหอะ...

มันทำให้กุรุว่ากลุ่มเรารักกันมากจิงๆ

มากกกกกกกและโคดจะเท่ากัน

และกุก้อสำคัญกับพวกเมิงมาก ถึงขนาดไม่แฮปให้กุ

อือๆ กุซึ้งว่ะ ไม่เคยซึ้งอะไรเท่านี้เลย

และก้ออยากจะขอบคุณเพื่อนๆในเน็ตทุกคน

รักพวกแกว่ะ รักพี่ๆด้วย น้องๆอีกตะหาก

ไอเบลกะไอตอง รุจักกันมีกี่ปีแล้ววะ รักพวกแกมากนะวุ๊ย

จะเปนเพื่อนกันตลอดไป โอเค๊??

ท ล น ด้วย รักมากๆเลยรุป่ะ

รักเจ๊เซล รักเจ๊อิ๊ว รักไอเม รักไอพิม รักไอไอ๊ รักไอแอร์ รักไอเหมียว รักไอปู่

รักพี่มิ้นด้วย^^

และก้อรักบอร์ดเลิฟซูจูมากๆด้วย

ขอบคุณทุกคนสำหรับคำแฮปและคำอวยพรน่ารักๆนะ^^

ใครว่าเพื่อนในเน็ตไม่มีคนจิงจัย ชั้นขอเถียงเลยอ่ะ มีน่ะมี เยอะด้วย

แต่จะมีซักกี่คนล่ะที่เจอคนดีๆแบบนี้??

งั้นเราก็โชคดีมากแล้วล่ะที่ได้เจอคนดีๆที่น่ารัก^^

ขอบคุณมากๆเลย ทุกคนทำให้วันเกิดปีนี้ของเราไม่แย่ไปซะหมด

รักทุกคนน้า^0^

สุดท้าย...อยากบอกว่ารักกระติ๊บมากอ่ะ

แล้วก้อจะรักตลอดไปด้วย

ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้เรา ถึงแม้แกจะไม่รุก็ตาม

รักนะวุ๊ย> w<





Ps1. HBD TO ME!!

Ps2. ทำกุซึ้งจิงๆTVT

Ps3. เทวดารักแองเจิ้ลนะ> w<